Mijn liefde voor dieren is erg groot en toen ik vanmiddag met mijn vriend ons hondje Angel ging uitlaten op een stuk gras vlak bij ons nieuwe huis hoorde ik opeens een raar geplons uit een put komen langs de kant van de weg. Mijn nieuwsgierigheid ging uit naar dit geluid omdat een put nooit kan plonzen, dit is immers altijd stilstaand water!! Mijn hart brak toen ik in deze put een piep klein eendje van ongeveer een week zag zwemmen die duidelijk al enige tijd in deze put verkeerde, zijn vleugeltjes al doorweekt, zonder moeder en dus flink in paniek. Henk, mijn vriend, offerde zich op om op de grond te gaan liggen voor een reddingsactie om dit aandoenlijke beestje letterlijk uit de put te halen. Enige twijfel had ik nu wel over de toestand van het beestje omdat het ding nog pittig snel was en dook keer op keer onderwater om de grote handen van Henk te ontwijken, maar de aanhouder wint……
Al wachtend op de dierenambulance (tja wat moet je er anders mee, zo’n goede moedereend ben ik ook weer niet!! ) zat de kleine schat lekker genesteld in mijn warme handen te genieten van zijn wel verdiende rust tot hij, of misschien wel zij, opgehaald werd om naar de vogelopvang gebracht te worden. En nu maar hopen dat het een grote eend zal worden.
{ 2 comments }
