Vanochtend met het lood in mijn schoenen naar de dierenarts geweest met mijn hondje Angel. Mevrouw heeft op haar bijna tweede jaar al flink last van tandsteen en daar moest echt wat aangedaan worden, ze zou een roesje krijgen en de tandsteen zou verwijderd worden, een kleine ingreep. Achteraf gelukkig alles goed gegaan maar ik kan daar zo tegen opzien, allemaal vragen, wat nou als… gewoon bang om d’r te verliezen.
Vooral door mijn achtergrond met mijn vorige hondje, ook een Shar-pei die helaas niet ouder geworden is dan 2,5 jaar. Zij is 2,5 jaar geleden aangereden door een auto, en twee dagen later aan haar verwondingen overleden. Ze luisterde altijd goed, deed precies wat je zei, tot die ene ochtend. Echt afschuwelijk!! Kan d’r nog om janken…
Dit soort dingen laat echt littekens achter op je hart!!
Gelukkig hebben we nu, Angel, onze nieuwe schat, niet dat we onze andere lieveling zullen vergeten, maar je mist toch wat om je heen als je je hele leven al honden en katten om je heen hebt gehad. En nu maar hopen dat Angel wel voor een jaar of 12 bij ons mag blijven.
{ 4 comments }
