Nu mijn uitgerekende datum steeds dichter en dichterbij komt begin ik me steeds meer zorgen te maken over de bevalling. Een angst die ik niet onder woorden kan brengen. Bang dat het mis gaat en dat ik als enige vrouw op de hele wereld niet kan bevallen. Dit slaat natuurlijk nergens op, dat weet ik ook wel, maar die angst is er nou eenmaal. En misschien ook wel een beetje een gezonde angst. Ik ben iemand die graag de touwtjes in handen houd en precies uitstippelt hoe alles gaat, en kan lopen. En tja, dan ben je met het krijgen van kinderen en bevallen toch echt aan het verkeerde adres. Maar op zo’n moment probeer ik mezelf toe te spreken met; Chant, alles komt goed en komt tijd, komt raad. Maar dan krijg je je kraampakket binnen… Nou ik kan je wel vertellen dat met al die steriele gazen, alcohol, kraamverband en watten je jezelf ook geen moed meer kan inspreken. Maar goed… CHANT, KOMT TIJD, KOMT RAAD EN ALLES KOMT GOED!!!
{ 10 comments }
