by Chantie on 30 July 2007
Even een paar daagjes rust gehouden.Ik ben vorige week, met al mijn tuinmeubelkussens in mijn handen, over Lars z’n elektrische Mercedes gevallen. Ik was even vergeten dat die op mijn pad stond naar de logeerkamer en brak zowat mijn nek over dat #*&@$ ding!
Omdat de pijn toch wel aanbleef houden ben ik de volgende dag bij de dokter geweest en die kwam tot de conclusie; dat er een scheurtje zit in de spier, die over mijn armgewricht loopt naar mijn schouder en daar kunnen ze niets aan doen jammer genoeg. Het schijnt vanzelf te genezen en hij vermoed dat het na 10 dagen minder pijnlijk zal zijn en met ongeveer 6 weken zou het over zijn. Ik heb in ieder geval pijnstillers gehad en we wachten het af. Maar squashen gaat de eerste 6 weken niet gebeuren helaas.
Nadat dit gebeurt was, bleek ik netjes op het zitvlak terecht gekomen te zijn en merkte ik dat mijn arm het even niet meer deed. Na een paar minuten in de stress gezeten te hebben kwam er weer leven in en nog zonder pijn ook. En omdat het geen pijn meer deed, alleen een raar gevoel, ben ik nog even het laatste stukje van de kamer gaan stofzuigen. Iets wat ik nooit had moeten doen want daarna deed het ECHT zeer!!!
by Chantie on 16 July 2007
Tis een tijd geleden…. Ik weet het maar beter laat dan nooit!
Ik merk nu ik een tijdje niet geschreven heb, ik zo veel te vertellen heb dat ik niet weet waar ik moet beginnen. Mijn weblog is eigenlijk nooit uit mijn gedachten en ik sta bijna iedere dag onder de douche een logje te verzinnen. Dan maak ik er een vlug opzetje van in Word met de steekwoorden. Ik heb er nu nog 18 in memo staan waaronder ook al weer verouderde en niet meer interessant naar mijn idee. En als ik dan even snel dat opzetje gemaakt heb ga ik Lars verzorgen. En dan blijft het bij een opzetje want ik ben zo’n pietlut met plaatjes want overal moet een leuk en bij passend plaatje bij en die kan ik niet altijd even snel vinden en stel ik heb uit. De dag vordert en nu Lars staat en kruipt ben ik eigenlijk alleen maar met hem bezig, want ik weiger om een aantal dingen hoger te zetten. Met als gevolg dat ik wel de hele dag achter zijn kont aan moet lopen niet erg hoor en eigenlijk stom misschien, maar ik wil ook nog een leuk aangekleed huis hebben en hoe sneller hij leert “niet aan komen” des te prettiger voor mams. En mijn weblog schiet daar niet van op zal ik maar zeggen.
Maar nu de drempel steeds hoger word om een logje te plaatsen en ik van mijn moeder, Erika en vrijdag ook van Germaine op mijn kop kreeg dat ik maar niets plaats heb ik me over de drempel heen gezet en ben ik weer gaan schrijven op mijn weblog in plaats van in mijn bestandje Memo.doc.
