De laatste tijd als ik Lars naar het kinderdagverblijf breng klampt hij zich strak aan mij vast en gaat huilen als ik weg ga….. Iets wat een moederhart zo’n zeer doet! Nu weet ik wel dat het zo over is maar toch, het is toch rot weggaan.
Maar gelukkig is het tij gekeerd! Sinds een paar weken maak ik hem lekker en vertel ik hem wat hij daar allemaal gaat doen. Daarmee lijkt het stukken beter te gaan en zeker vanochtend. Vanochtend hoorde ik voor de verandering geen huilende Lars toen ik me omdraaide om de deur uit te lopen. En op mijn weg naar de auto tijdens mijn vluchtige blik naar het raam vond ineens mijn kleine mannetje voor het raam ipv in de armen van de leidster die Lars zijn laatste traantjes wegveegt. Bang voor zijn reactie dat hij alsnog zou gaan huilen zwaaide ik bescheiden en Lars beantwoorde dat met een opgestoken duim, alsof hij wilde zeggen; Mama maak je niet druk ik heb het super leuk hier!!! Ik zwaaide mijn arm uit de kom en Lars zwaaide lachend terug. Nu was mama voor de verandering eens in tranen van ontroering…. kleine jongetjes worden groot!!!
Tranen
Previous post: Terug van vakantie
Next post: Op het water
{ 23 comments… read them below or add one }
Het is ook niet leuk om je kind zo verdrietig achter te laten maar vaak zijn ze al uitgehuild als jij in je auto stapt. In elk geval heb je het wel heel slim aangepakt op die manier. hihi
fijne dag
Wat goed opgelost! Dat heb je heel pedagigisch aangepakt
ps: wat is die foto mooi, met die vlinder er bij. Hoe doe je dat toch? Is die vlinder met die krullen een los plaatje?
Prachtige foto ten eerste en het is voor een moeder nooit leuk als je kleine huilt als je weg moet bij het KDV. Tuurlijk het gaat ook wel weer over maar toch…. fijn dat het nu zo goed gaat en tranen van geluk ….ja ze worden echt snel groot!
Oww ik moet er niet aan denken dat Indy zo gaat huilen als ze straks naar de psz gaat. Gelukkig ga je nu een stuk fijner weer weg en vertellen wat er gaat komen helpt idd heel goed, doe ik hier ook vaak als ze iets ‘eng’ vind oid.
Mooie foto zeg. Heel herkenbaar je verhaal. Sven heeft ook zo’n periode gehad. Hij wilde dan al niet eens naar binnen. Als ik dan eenmaal weg ben dan is het verdriet gelukkig zo over maar het is inderdaad heel vervelend weg gaan.
He wat vervelend zeg. Ik sta voor de klas en krijg regelmatig nieuwe leerlingen. Kinderen moeten dan huilen maar vaders/moeders vinden het vaak nog erger
meestal valt het heel erg mee. Even bij de juf op schoot, ouders de deur uit en het is bijna over!
Oh…gut kan me voorstellen dat het moeilijk voor mama is.
Mooie foto!
Ik begrijp heel goed hoe je je voelt op dat soort momenten. Ik zie het vaak genoeg op het kinderdagverblijf waar ik werk en voor mij zelf als leidster vind ik het ook soms best moeilijk. Maar vaak worden ze al snel afgeleid en voor je het weet maken ze de grootste lol. Meestal is het maar een moment opname.
Je doet het goed hoor. Je bent een lieve en en zorgzame moeder. TOPPIE !!!!!!!
Echt inderdaad wel goed opgelost!! En even is het moeilijk… maar wel fijn als je zoontje het naar zijn zin heeft!!
Fijn dat het nu beter gaat, maar dat moet idd wel een raar gevoel zijn.
Kan het me van je indenken, maar wel beter zo.
wat fijn dat het nu beter gaat, huilend afscheid nemen is niks! Nu maar hopen dat hij voortaan met plezier gaat.
Oeh dat zijn vaak pijnlijke momentjes ja
Het loslaten..
wat een poepie he
als we vroeger aan jou vroegen wat ga je op “school” doen
zei je “bokke bouwen en janken”.
dat blijft altijd door de jaren heen het zelfde huilen als mama weg gaat
maar je bent nog niet de deur uit of ze zijn lekker aan het spelen
o kleine dappere jongen toch. mooie foto is het ook!
gos, die foto… en je log? kippenvel…
Wat is het moeilijk he als ze huilen, maar wat als ze je idd zo knap uitzwaaien komen die tranen weer bij jou hihihi
Wat ontzettend herkenbaar, wegrennen met een dikke brok in je keel is onze optie, net als hij aan het spelen is en niet kijkt, vreselijk!
Prachtige site, welke van WordPress is dit als ik zo vrij mag zijn?
Groetjes Wendy
ah gossie kleine grote vent…. Kan me zo voorstellen dat het dan moeilijk is om weg te gaan… Je kleine grote vent helemaal in tranen.. En dan ineens is het ook weer zo over, en staat hij jou daar als een grote stoere kleine vent uit te zwaaien… Geweldig!
Liefs Daan
zo ben weer op de hoogte!!
en zelfs ik kreeg een brok in mijn keel!
heb nog een vraagje: waar haal jij die lay outs / borders om je foto’s vandaan of maak je ze zelf ik vraag dit ivm een foto boek waar ik mee bezig ben.
Hay,
Leuk dat je een kijke kwam nemen op mijn zwangerschaplog!
En ja, ik kan me voorstellen dat je een brok in je keel krijgt als Lars het zo op een brullen zet als je weg gaat, maar gelukkig gaat het nu beter en lijkt hij het toch echt heel leuk te hebben op het kinderdagverblijf.
-x-
Dat is toch makkelijker vertrekken zo! Heel fijn!
Ahhh gossie. Klein ventje wordt groot ventje. Heerlijk en een geweldige foto!!
Laat ff je nummer achter kan ik je bellen de volgende keer