Umm kut!? Ja, jullie lezen het goed en zo spreek je het ook uit, KUT. Even dacht ik dat ik in een vlaag van verstandsverbijstering gefaald was met mijn opvoeding van Lars. Meneer zegt namelijk kut op het moment dat iets niet lukt of mis gaat.
Was dat nou echt van die ene keer dat ik net een vers gesmeerd wit bolletje met kaas midden in mijn soepbord liet vallen?! Ik weet dat Lars snel leert, maar ook onder die omstandigheden…. Was hij nou echt drukker bezig met het woordje kut, dan met alle soep die over mijn kleding en de hele tafel gehoosd was? En ik let er echt nog zo op dat ik niets verkeerds zeg in zijn bijzijn.
Na wat meer onderzoek van mijn kant (zo veel zeg ik toch geen kut??) dacht ik eerst dat hij koud zei. Iets wat er bij Lars echt sprekend op lijkt, maar nee ook dat was het niet, aan zijn schaapachtige reactie te merken; van mama waar heb je het over luister je überhaupt wel naar me? Na twee weken ben ik er eindelijk achter; als je aan Lars vraagt of hij “kan niet” zegt herhaalt meneer het met het woordje kut!!! Ik heb zelf helemaal dubbel gelegen en ik zal proberen het even op te nemen voor jullie.
{ 11 comments }
