Dinsdag heeft Lars voor het eerst Sint Maarten gevierd. Met zijn, op het kinderdagverblijf zelfgemaakte, lampion gingen we om 18.00u de straat op om de deuren langs te gaan. Moeders kende maar één liedje dus gelukkig liep tante Lique mee voor de afwisseling in het repertoire.
Lars had al snel door wat de bedoeling was; de lampion vast houden, mama en Lique zingen, vervolgens lief kijken en even graaien in het snoepbakje, het verkregen snoepje in de rugzak dumpen schattig gedag zwaaien, de lampion aan mama geven (want die wilde hij alleen voor een snoepje vasthouden) en rennen naar de volgende deur waar hij de lampion weer uit mijn handen griste om vervolgens weer het zelfde nog eens over te doen tot……
Hij na ongeveer driekwartier boven op zijn lampion ging staan en hij het hele binnenwerk van het lichtje stuk trok. T’ja daar had mam’s niet op gerekend, daar stond ik dan met mijn extra lampje en batterijen, het hele ding lag uit elkaar en Lars wilde snoep ophalen!!
Toen hebben we de tekst van het liedje maar aangepast in;
Kijk mijn lampje, kijk mijn lampje.
Hij is stuk, hij is stuk.
Toch wil ik graag een snoepje, toch wil ik graag een snoepje.
Alstublieft, alstublieft…….
En zo ging het ook!!! De buit is binnen en wij hebben genoten, wat een heerlijkheid zo’n kind!!!!
{ 12 comments }
