Chantie’s blog

Op 29 september rond een uur of elf ‘s avonds kreeg wat pijn in de rechterkant van mijn rug. Na nog wat dingen opruimen ben ik om 23.30 uur even onder de douche gegaan om de pijn in mijn rug te kunnen verlichten, dit hielp helaas niet echt. En ik ben dan ook om 0.00 uur naar bed gegaan in de veronderstelling dat ons waterbed wel verlichting zou geven aan mijn rugpijn. Na zo’n twee uur woelen besloot ik mijn vriend wakker te maken en hem te vertellen dat het leek op een lange rugwee aan één kant van mijn rug en ik besloot dan ook om de verloskundige te bellen om te vragen of dit normaal is en of dit misschien oefenweeën kunnen zijn. Zij vertelde dat het klonk alsof het in mijn rug geschoten was en dat dit wel vaker voor kwam bij een zwangerschap die op het einde liep. Ook vroeg zij of ik harde buiken had en ik vertelde dat ik die eigenlijk de hele dag al had maar dit kwam volgens mij door de drukke dag die ik gehad had. En er zat volgens mij nog geen patroon in.

Toen ik op gehangen had zei ik tegen mijn vriend dat het echt niet in mijn rug geschoten was en we besloten de harde buiken te timen, 5 minuten… Dit moest een vergissing zijn en we meten nog een keer, 5 minuten… Maar een wee duurt toch veel langer?? Ik dacht een anderhalve minuut, twee minuten of zo… Toch maar even mijn moeder bellen. En ja, ze moesten ongeveer een minuut aanhouden. We timeden weer… en ja, een minuut, en de weeën kwamen nu inmiddels ook om de 3-4 minuten. Het waren dus echt weeën, het was begonnen!!

Om 03.30 uur toch maar de verloskundige gebeld dat het toch echt begonnen was en zij zou gelijk langs komen. Om 04.00 keek ze hoeveel ontsluiting ik had en dit was al 5-6 cm. We moesten ons klaar gaan maken om naar het ziekenhuis te gaan.

Toen we om 05.00 in het ziekenhuis aankwamen had ik al 8 cm ontsluiting en steeds meer moeite om met rust in en uit te ademen tijdens een wee. Uiteindelijk ben ik om 07.45 naar de perskamer gebracht met de mededeling dat die kleine er waarschijnlijk rond een uur of acht al zou zijn. Helaas zwakte mijn persweeën steeds meer af en zat er op het laatst 7 minuten tussen een wee en niet iedere wee was sterk genoeg voor mij om mee te persen. Maar toch na wat gedreig over een weeëninfuus, een knip en een flinke duw op mijn buik tijdens weer zo’n flauwe wee is onze kleine dan ook geboren om 09.00 uur precies. Wat een wonder…