Gestopt…
Inmiddels is mijn tweede borstontsteking weg door een antibioticakuur en ik ben dan ook gestopt met borstvoeding geven. Ik had de keuze om door te gaan en dan zou ik een antibiotica krijgen waar mee mijn borstvoeding door bleef gaan. Maar ik heb gekozen voor een gewone. Dit omdat ik me A. ontzettend ziek voel tijdens zo’n ontsteking en B. omdat ik echt totaal niet voor mijn kleintje kan zorgen als ik zo’n borstontsteking met 39.5 graden koorts heb. Nu had ik de eerste twee ontstekingen de mazzel dat vaders vrij was en hij voor Lars kon zorgen, maar ook hij moest maandag weer aan het werk en nog een ontsteking zou ik echt niet trekken alleen met Lars. Dus ik zit nu aan de gewone antibiotica met het voordeel dat door deze medicijnen mijn borstvoeding terugloopt en ik dus niet 6 weken bezig ben met afbouwen en afkolven. Eigenlijk een geluk bij een ongeluk, zal ik maar zeggen. En Lars doet het gelukkig erg goed op zijn nieuwe voeding van Nutrilon (hypo-allergeen).
Op 29 september rond een uur of elf ‘s avonds kreeg wat pijn in de rechterkant van mijn rug. Na nog wat dingen opruimen ben ik om 23.30 uur even onder de douche gegaan om de pijn in mijn rug te kunnen verlichten, dit hielp helaas niet echt. En ik ben dan ook om 0.00 uur naar bed gegaan in de veronderstelling dat ons waterbed wel verlichting zou geven aan mijn rugpijn. Na zo’n twee uur woelen besloot ik mijn vriend wakker te maken en hem te vertellen dat het leek op een lange rugwee aan één kant van mijn rug en ik besloot dan ook om de verloskundige te bellen om te vragen of dit normaal is en of dit misschien oefenweeën kunnen zijn. Zij vertelde dat het klonk alsof het in mijn rug geschoten was en dat dit wel vaker voor kwam bij een zwangerschap die op het einde liep. Ook vroeg zij of ik harde buiken had en ik vertelde dat ik die eigenlijk de hele dag al had maar dit kwam volgens mij door de drukke dag die ik gehad had. En er zat volgens mij nog geen patroon in. 
