Duivelse of een heilige koe
Mijn auto is mij heilig. Ik zou me ook echt geen leven voorkunnen stellen zonder een auto. Ik denk dat ik gek zou worden. Als we op vakantie zijn geweest en daarvan waren de Malediven, waar je in een kwartier het eiland rond liep, een goed voorbeeld van, hunker ik naar een ritje in mijn auto. Mijn auto heeft een schakelbak natuurlijk; want je moet wel rap kunnen optrekken en meer te doen hebben dan alleen je voet op het gas houden. En met een schakelbak rij je een stuk sportiever naar mijn idee. Dan laat ik de chiptuning even achterwege, veel dames zullen nu ook het spoor bijster zijn…..

Als ik met Lars in de auto rij dan ben ik naar mijn idee een nette rijder. Niet dat ik ga trutten op de rechterbaan, maar laat ik het zo zeggen; ik hou me in, hou me redelijk aan de snelheid en op bumperkleven betrap ik mijzelf nog maar heel soms met Lars in de auto. File rijden is mij een ramp, ik verveel me dan ook echt dood.
Maar als ik ‘s avonds van mijn werk, bij mijn ouders in de zaak, naar huis rij word mijn makke koetje ineens een duivelse koe. Hoewel het best even rijden is (35 km) geniet ik met volle teugen in mijn Audi A3. Muziek aan, Angel slapend achterin, lekker rustig op de weg en het grootste voordeel; ik weet waar de flitsers kunnen staan. Een grotere gave kun je niet hebben op de weg naar mijn idee. “God waarom hebben we niet de Duitse verkeersregels??” En probeer mijn gaspedaal niet boven de 160 km in te trappen om dat ik geen zin heb om voor te komen…. Maar soms….. heel soms, als het heel laat is en er niemand op de snelweg is, kan ik het niet laten….. ach dat houd je jong en scherp! En zolang ik het heerlijk vind om in Amsterdam te rijden met zijn trams, fietsers en taxi’s en het geen probleem vind om van een drukke tweebaans snelweg op een vrij doenige vierbaans snelweg in te voegen midden in de randstad. Denk ik dat ik mijn rijbewijs meer dan verdient heb, twee weken na mijn 18e verjaardag, 11 jaar geleden!!
![]()
17/5 Update: gisteren kwam deze binnen met de post…… ik moet ook wel zeggen dat ik met dit bovenstaande verhaal het lot toch wel een beetje tarte!! :0(






Op 11 december ben ik jarig en ik had er dit jaar echt moeite mee om een verlanglijstje te maken. Normaal begon ik altijd al met dingetjes opschrijven voor mijn lijstje in November en ik snapte ook nooit dat andere mensen nooit een cadeautje wisten voor zichzelf als ze jarig waren. Maar dit jaar… Ik denk dat het het komt door Lars, je bent toch meer met hem bezig dan met andere dingen. En ik heb eigenlijk alles wat mijn hartje begeert; een geweldige gezonde zoon, een lieve vriend, een schat van een hond die super op Lars reageert en een gezonde familie… wat wil een mens nog meer?! Maar goed, ben toch maar even gaan na denken en Chant zou Chant niet zijn zonder lijstje ;0) dus voor de liefhebbers, klik op het plaatje en je ziet mijn lijstje… 
