Chantie’s blog

Eigenlijk zit ik nu in een beetje rare periode. Vanbuiten zie je nog helemaal niets, op een paar puisten na dan, maar vanbinnen vliegen de hormonen als jonge vlindertjes door mijn lijf. Huilen kan ik nu dan ook op commando. Mijn baarmoeder schijnt nu ongeveer zogroot te zijn als een flinke grapefruit. Maar op een wat hardere buik na merk ik nagenoeg nog niets. En die zorgen….. ik ben al moe van mijn zwangerschap, maar met die angst dat het alsnog misgaat, is het helemaal een uitputtende belevenis. Ik heb mijzelf dan ook voorgenomen om na de nekplooi meting al die zorgen en angsten overboord te gooien en hoe ver dit mogelijk is uit te kijken naar de bevalling.

Het genieten gaat me tot nu toe super goed af.
Hoewel ik het wel heel raar vind als mijn vriend het heeft over ons toekomstige ouderschap.

Ik heb geen bloedverlies meer gehad en mijn misselijkheid steekt nu soms weer even op. Ook mijn borsten zwangeren flink mee, ze zijn gevoelig en groeien steeds groter. En ze waren al zo groot….. Mijn conclusie is dan ook; ik ben zwanger en ik word over een paar maandjes eindelijk mama.

Wat zou ik toch moeten deze zwangerschap zonder de originele Premium crackers van Lu (die namakers kruimelen nl. in bed). Aangezien ik de hele dag misselijk ben van ’s ochtends als ik wakker word tot ’s avonds als ik ga slapen, gelukkig niet als ik slaap, leef ik zo’n beetje de hele dag op die crackers om mijn maag maar een beetje gevuld en tevreden te houden. En als je dan moet eten ’s middags en ’s avonds dan heb ik geen trek en eet ik echt muizen beetjes, ken je dat? Ik ben dan ook al 3 kilo afgevallen alleen al van het overgeven en alleen maar crackers eten. Is ook niet goed weet ik, maar beter iets dan niets toch?? Ik denk maar zo wat er nu af gaat komt er straks aan het einde van mijn zwangerschap niet meer bij.