Dat er kindervoorstellingen zijn in het theater was al een hele tijd bij mij bekend, Lars was aan het begin van dit jaar al eens met mijn zusje naar “Het Zandkasteel” geweest. Iets waar hij de hele voorstelling met openmond naar heeft gekeken, maar dat waren de echte poppen. Naar mijn idee veel echter en leuker voor Lars.
Ik kon me namelijk niet echt voorstellen dat als er een aantal mensen met pikzwarte kleding op het toneel zouden staan met een kleurrijke handpop in hun handen, dat dat leuk zou zijn en dat Lars zich daarbij kon inleven.
Ik denk stiekem ook dat je net als je kind, je er zelf ook aan toe moet zijn. Als hij geniet, geniet jij ook. En toen er borden met reclame van de voorstelling “Kikker” in Beverwijk stonden en Lars bij ieder bord riep; Kijk mama, Kikker!! Ben ik overstag gegaan en dacht als hij het niets vind dan gaan we gewoon weer weg en bestelde 3 kaarten op de voorste rij. En dus gingen we zondag voor het eerst naar de voorstelling “Kikker”, maar net als bij “Het Zandkasteel” heeft hij ook tijdens deze voorstelling constant met open mond naar het toneel zitten kijken. Dit ondanks dat iedere pop een grote zwarte schaduw ten groten van een volwassene achter zich aan had lopen, mocht voor Lars dat de pret niet drukken en vond hij het geweldig!!
En er staat voor Lars nog meer op de theateragenda. Zo gaat hij volgende week de 22e weer met mijn zusje naar “Het Zandkasteel” in Scheveningen en 12 januari zitten we in Alpen a/d Rijn met z’n tweetjes bij Woezel en Pip. Ook de voorstelling van “Het sprookjesbos” en “Kleine Ezel” staan op ons verlanglijstje, dus hopen we dat die ook weer terug komen in het theaters. We wachten nu al met smart op het volgende seizoen, theaterseizoen 2010/2011 here we come!!
Vandaag is mijn lieve kleine mannetje alweer 3 jaar oud geworden!
Dat de tijd snel gaat als je het naar je zin hebt is helemaal waar en wat gaat de tijd snel met Lars in ons kleine gezinnetje, wat hebben we het leuk met z’n drietjes en geen dag is hetzelfde!!
De enige dingen die deze dagen als een soort rode draad door de dag lopen zij de volgende dingen;
Hij lult letterlijk de oren van je kop, heeft duidelijk een eigen mening, “Nee, IK wil dat doen!” is een van zijn meest gebruikte zinnetjes op dit moment en mama is op dit moment helemaal favoriet. Iets wat je als moeder erg goed kan gebruiken tijdens dit soort dagen. Dagen waar de toch iets meer dan anders denkt aan toen hij net geboren was en o zooo klein was, toen ik nog aan het begin stond van mijn Mama carrière en van heg nog steg wist. Niet dat ik nu naar mijn idee al een echte doorgewinterde mama ben, maar deze moeder is “door de jaren heen” in ieder geval niet meer voor één gat te vangen en is duidelijk nog steeds even verliefd op haar zoon als toen hij net geboren was….. *zucht*
Nu net heb ik hem om 0.00 uur stiekem even gefeliciteerd, niet dat hij het door had anders lag hij nu al te stuiteren in zijn bed en zouden zijn kado’s de morgen niet halen, maar gewoon om dat hij zo lief is en het zooo ontzettend verdient.
Ik ben zooo benieuwd hoe hij de slingers en ballonnen gaat vinden, of hij netzo uit zijn dak gaat als vorig jaar als hij zijn kado’s ziet, wat hij doet als hij al jullie kaartjes ziet liggen in de bus en of hij morgen in Duinrell heerlijk zal gaan genieten en zijn pannenkoek aan het einde van de dag nog zal lusten………
Ik ben in ieder geval blij dat hij heerlijk nog een jaartje lekker bij mama thuis is en dat hij 3 wordt en geen 4!!
1 okt. update: Voor diegenen die zich afvragen hoe het kaartje ontvangen is hier een klein filmpje;
@Nientjuh @Natazz @Loezju @hanry @Rosalief
Iedereen super, super bedankt!!!
Met Lars zijn fantasie is niets mis. Zo aten wij vanavond schildpadden (spruitjes), moet er eigenlijk nog om lachen!! Doopte hij vanmiddag een groot prieel in het bos om tot een paraplu en was volgens hem de geitenboerderij (die in een ander bos staat) weggejaagd door Angel. Dit laatste zal ik even uitleggen.
Zo kwam hij een week geleden ’s avonds over zijn toeren uit zijn slaapkamertje rennen met het verhaal dat er een leeuw in zijn kamer zat! Met een flinke boog liep hij om zijn kamerdeur en wees richting “de leeuw”, met geen paard was hij meer in zijn kamertje te krijgen. De situatie was voor Lars pure ernst en voor moeders stiekem best een beetje komisch want op iedere poging die ik deed om Lars weer in die kamer te krijgen des te verder hij naar achterdeinsde. En toen ik hem wilde oppakken om gerust te stellen sjeesde hij weg richting de woonkamer.
Eenmaal Lars te pakken en met het verhaal in mijn achterhoofd dat peuters graag serieus genomen worden ging ik te werk en verdreef de leeuw uit Lars zijn kamer. Dat ging nog niet erg makkelijk kan ik je vertellen en ook mijn fantasie draaide op dat moment overuren. Lars was niet voor één gat te vangen want zijn lievelings filmpje (hieronder te bekijken) van de beer en de leeuw in Teletubbies werkte zelfs niet. In Lars zijn fantasie was zelfs de beer niet sterk genoeg voor de enge leeuw!!
Het noodplan werd ingeschakeld en Angel werd erbij geroepen. Angel ging de leeuw verjagen was mijn idee, maar de angst was van Lars zijn gezicht af te lezen. Is Angel niet goed? Vroeg ik hem? Nee, niet Angel!! Angel zou volgens Lars door de beer en de Leeuw in een stuk verslonden worden!!! Nou, Lars geloof mama maar; Angel eet die beer EN de leeuw allebei te gelijk op en maken geen schijn van kans bij Angel!!! Mijn verhaal klonk overtuigend en zeer aannemelijk naar Lars zijn idee en Angel werd na wat blaffen tot held uit geroepen!!
Zijn kamer wilde hij niet meer in die avond, maar gewapend met Angel naast hem in ons bed kon hij met een gerust hart verder slapen…… om vervolgens de volgende dag Angel te prijzen tot wonderhond waar hij nu nog steeds niet over uitgesproken is!!!
Lars stond vorig jaar nog hevig kwijlend en gehavend met een plek op zijn gezicht op de gevoelige plaat, maar dit jaar maakt alles weer goed!!! Ik vind het een stuk!! (al zeg ik het zelf…..)
De sint heeft inmiddels het land alweer verlaten maar hier nog een iets verlaat logje over de aankomst en het vertrek van de sint.
Lars heeft dit jaar voor het eerst bewust sinterklaas gevierd.
De boot met sint en zijn pieten kwam 15 november aan in Makkum, het leek ons namelijk een stuk leuker om dit feest daar te vieren en niet in Beverwijk. Dit omdat het gewoonweg een stuk rustiger is in Makkum en je niet hele hordes mensen voor je hebt. In Friesland had hij nog de kans om sint een handje te schudden.
Na dat de sint was aangekomen met de boot liepen we achter hem aan naar het dorps hart van Makkum waar sint zijn “probleem” voorlegde met een flink fries accent, hij had namelijk “zieke” pieten bij zich die genezen moesten worden. De ene piet moest constant naar de wc, de ander liep achteruit en nog weer een ander viel iedere keer neer op de grond. Na een flinke spuit bij de plaatselijke drogist vandaan en wat zingen, waren ze genezen en konden ze weer hun werk doen. De sint vertelde dat er voor de allerkleinste een plekje was in de kerk waar hij met al zijn pieten een mega-giga sinterklaas feest zou geven. Dus op naar de kerk…..
Met een geweldig uitzicht namen we plaats in de kerk op de voorste rij van het balkon en Lars zat vanaf dat moment alleen maar te genieten!!! Na een heerlijke middagje kwamen we buiten sint nog even tegen die Lars, enig sinds op zijn hoede, een handje terug gaf. Sint vertelde dat als hij zijn schoen zou zetten dat hij er een cadeautje in zou doen dus; op naar huis waar de eerste schoen gezet zou worden.
Vanaf die dag werd er ieder weekend gezongen en trouw zette hij zijn schoen om vervolgens de volgende dag de kamer in te stormen opzoek naar zijn schoen. Totdat er op 5 december uit het niets een mega berg cadeautjes stond in de gang. Uitpakken is sindsdien Lars zijn 2e natuur geworden…. Gelukkig voor Lars komt hij volgend jaar weer, daaag sinterklaasje!!!
Dinsdag heeft Lars voor het eerst Sint Maarten gevierd. Met zijn, op het kinderdagverblijf zelfgemaakte, lampion gingen we om 18.00u de straat op om de deuren langs te gaan. Moeders kende maar één liedje dus gelukkig liep tante Lique mee voor de afwisseling in het repertoire.
Lars had al snel door wat de bedoeling was; de lampion vast houden, mama en Lique zingen, vervolgens lief kijken en even graaien in het snoepbakje, het verkregen snoepje in de rugzak dumpen schattig gedag zwaaien, de lampion aan mama geven (want die wilde hij alleen voor een snoepje vasthouden) en rennen naar de volgende deur waar hij de lampion weer uit mijn handen griste om vervolgens weer het zelfde nog eens over te doen tot……
Hij na ongeveer driekwartier boven op zijn lampion ging staan en hij het hele binnenwerk van het lichtje stuk trok. T’ja daar had mam’s niet op gerekend, daar stond ik dan met mijn extra lampje en batterijen, het hele ding lag uit elkaar en Lars wilde snoep ophalen!!
Toen hebben we de tekst van het liedje maar aangepast in;
Kijk mijn lampje, kijk mijn lampje.
Hij is stuk, hij is stuk.
Toch wil ik graag een snoepje, toch wil ik graag een snoepje.
Alstublieft, alstublieft…….
En zo ging het ook!!! De buit is binnen en wij hebben genoten, wat een heerlijkheid zo’n kind!!!!
Een paar maanden geleden kreeg ik van de gemeente een boekje in de bus met informatie over alle basisscholen in de gemeente Beverwijk. Hierin stelde alle scholen zich voor met een brief en al snel werd duidelijk dat een passende school kiezen niet makkelijk is.
Want voor wat voor soort onderwijs ga je?? Openbaar, Katholiek of Christelijk etc.?
Ga je voor een continurooster waar kinderen eerder klaar zijn op school (14.15u) en veel korter eten en buitenspelen? Of ga je voor een school waar ze thuis eten of kunnen overblijven en later klaar zijn met school (15.30u) maar wel lekker lang buitenspelen en rustig kunnen eten.
Onze keuze is uiteindelijk gevallen op twee scholen; een Katholieke en een Christelijke, beiden met een normaal rooster waar bij Lars gewoon in het begin lekker rustig thuis kan eten en later misschien kan overblijven. Wij hebben allebei vroeger ook zo’n rooster gehad en er geen nadelige gevolgen van ondervonden naar ons idee.
Maar welke school gaan we nou uiteindelijk kiezen? Word het de Katholieke school die tweekeer zo groot is omdat ze van alle klassen er 2 hebben en alle bekenden zeer tevreden zijn over die school. Of word het de gezellige knusse school die bijna uit zijn voegen barst, meer leerlingen in een klas heeft en een school is waar niemand in mijn omgeving bekend mee is.
De Katholieke school heeft een groot ongezellig speelplein en die van de Christelijke staat helemaal vol met leuke boompjes en planten die een soort gangen/paden vormen en zandbakken met leuke thema’s waar van ik zelf al zin krijgt om te gaan zitten in die bak (bijwijze van spreken dan hé).
En dan hebben we nog de eerst indruk; bij de Katholieke school zou de directeur mij direct teugbellen wat vervolgens 4 dagen later nog niet gebeurd was en kregen we bij het introductiegesprek een directeur (lees: vertegenwoordiger/verkoper) voor ons met rappe praatjes. Daar in tegen de directrice van de Christelijke school juist naar Lars vroeg hoe zijn karakter is en ook wilde ze dat Lars mee kwam naar dat gesprek, terwijl de Katholieke helemaal niet naar Lars gevraagd heeft. Kortom…. Ik zit dubio!!
14/11 Update
Lars is inmiddels in geschreven bij de Bethelschool, of het de goede keuze is geweest??? De tijd zal het leren…… In ieder geval ontzettend bedankt voor jullie tips en lieve reacties!!!!
Umm kut!? Ja, jullie lezen het goed en zo spreek je het ook uit, KUT. Even dacht ik dat ik in een vlaag van verstandsverbijstering gefaald was met mijn opvoeding van Lars. Meneer zegt namelijk kut op het moment dat iets niet lukt of mis gaat.
Was dat nou echt van die ene keer dat ik net een vers gesmeerd wit bolletje met kaas midden in mijn soepbord liet vallen?! Ik weet dat Lars snel leert, maar ook onder die omstandigheden…. Was hij nou echt drukker bezig met het woordje kut, dan met alle soep die over mijn kleding en de hele tafel gehoosd was? En ik let er echt nog zo op dat ik niets verkeerds zeg in zijn bijzijn.
Na wat meer onderzoek van mijn kant (zo veel zeg ik toch geen kut??) dacht ik eerst dat hij koud zei. Iets wat er bij Lars echt sprekend op lijkt, maar nee ook dat was het niet, aan zijn schaapachtige reactie te merken; van mama waar heb je het over luister je überhaupt wel naar me? Na twee weken ben ik er eindelijk achter; als je aan Lars vraagt of hij “kan niet” zegt herhaalt meneer het met het woordje kut!!! Ik heb zelf helemaal dubbel gelegen en ik zal proberen het even op te nemen voor jullie.
Lars is dinsdag de 30e twee jaar geworden en het was super!!!
Het thema was Cars en hij genoot. ’s Nachts hadden we Cars slingers opgehangen en voor zijn deur een mega tas vol kado’s gezet zodat hij als hij wakker zou worden en uit zijn kamertje zou lopen geconfronteerd zou worden met een berg van kado’s. En dat is gelukt aan zij reactie whhhoooow…. te horen. Gelijk werd het grootste kado uit de tas geplukt en opengescheurd. Kas (Cars) mama….. kien (Mcqueen) mama en zo ging het verder. Al zijn kado’s vielen erg in de smaak, t’ja dat moet je ook maar weer afwachten. Helaas moet ons echte kado nog komen, we hebben een Mcqueen bed van Little Tikes besteld in Amerika en die kon helaas niet via de post dus die is nu onderweg met de boot.
De taart was nu ook eindelijk helemaal af en toen hij Kien en klamie (takel en ons vak een kraan) wist te ontdekken in de figuurtjes die ik geboetseerd had van marsepein, kon ik mijn geluk niet op. Mcqueen was overigens geen verrassing meer voor hem. Daar ben ik vorige week nog heel even meebezig geweest in zijn bijzijn want niet echt een succes was, want toen hij naar mij toe kwam met; mama kien happie…. werd ik ineens nerveus! Wat als hij hem te pakken zou krijgen….. dan was er een hap weg uit een dag werk!!! Meer foto’s van de taart volgen nog.
Rond twee uur zouden de eerste komen en Lars kon zijn geluk niet op toen hij wakker werd na zijn vervroegde middagdutje en hij het kado van Opa, Oma, tante Carmie (Carmen) en ome Chris zag. Een speelhuisje met glijbaan en wip stond midden in de kamer klaar voor gebruik!! En nog heel veel meer kado’s zouden nog volgen; treinen en spoortjes van Thomas Trein, gereedschap, geld, kaartjes en een wip. Iedereen had aan mijn ukkie gedacht en het aller belangrijkste; Iedereen was er voor mijn kleine mannetje, familie en vrienden, ondanks dat het op een dinsdag middag werd gevierd!!!
