by Chantie on May 15, 2008
Mijn auto is mij heilig. Ik zou me ook echt geen leven voorkunnen stellen zonder een auto. Ik denk dat ik gek zou worden. Als we op vakantie zijn geweest en daarvan waren de Malediven, waar je in een kwartier het eiland rond liep, een goed voorbeeld van, hunker ik naar een ritje in mijn auto. Mijn auto heeft een schakelbak natuurlijk; want je moet wel rap kunnen optrekken en meer te doen hebben dan alleen je voet op het gas houden. En met een schakelbak rij je een stuk sportiever naar mijn idee. Dan laat ik de chiptuning even achterwege, veel dames zullen nu ook het spoor bijster zijn…..
Als ik met Lars in de auto rij dan ben ik naar mijn idee een nette rijder. Niet dat ik ga trutten op de rechterbaan, maar laat ik het zo zeggen; ik hou me in, hou me redelijk aan de snelheid en op bumperkleven betrap ik mijzelf nog maar heel soms met Lars in de auto. File rijden is mij een ramp, ik verveel me dan ook echt dood.
Maar als ik ‘s avonds van mijn werk, bij mijn ouders in de zaak, naar huis rij word mijn makke koetje ineens een duivelse koe. Hoewel het best even rijden is (35 km) geniet ik met volle teugen in mijn Audi A3. Muziek aan, Angel slapend achterin, lekker rustig op de weg en het grootste voordeel; ik weet waar de flitsers kunnen staan. Een grotere gave kun je niet hebben op de weg naar mijn idee. “God waarom hebben we niet de Duitse verkeersregels??” En probeer mijn gaspedaal niet boven de 160 km in te trappen om dat ik geen zin heb om voor te komen…. Maar soms….. heel soms, als het heel laat is en er niemand op de snelweg is, kan ik het niet laten….. ach dat houd je jong en scherp! En zolang ik het heerlijk vind om in Amsterdam te rijden met zijn trams, fietsers en taxi’s en het geen probleem vind om van een drukke tweebaans snelweg op een vrij doenige vierbaans snelweg in te voegen midden in de randstad. Denk ik dat ik mijn rijbewijs meer dan verdient heb, twee weken na mijn 18e verjaardag, 11 jaar geleden!!
17/5 Update: gisteren kwam deze binnen met de post…… ik moet ook wel zeggen dat ik met dit bovenstaande verhaal het lot toch wel een beetje tarte!! :0(
by Chantie on April 13, 2008
Nadat Lars bijna een week lang alles er van voren en van achteren uit gooide, moest ook moeders er donderdag aan geloven helaas. Die twee kilo lichter is wel makkelijk, maar als je dan slaapt ga je je nog raar gedragen ook ’s nachts.
’s Nachts om een uur of 03.00
Henk: Chant wat doe je??
Chantal: Nix
Henk: Wat doe je dan aan je voeteneind?? (t’ja wat doe ik daar….??? Geen idee!!)
Chantal: (denk,denk…. hey, mijn hand slaapt!!) Ummmm, ik heb pijn in mijn hand!!! *schaam*
Henk: Ow okey
Wat kan een mens toch raar dromen……
by Chantie on March 7, 2008
by Chantie on October 11, 2007
Ken je dat van die dingen die je jaren geleden kwijt bent geraakt en waar van je denkt ze nooit meer terug te zien of vinden?
Dat had ik ook met mijn Poëzie album. Soms dacht ik er wel eens aan en vroeg me af aan wie ik hem uitgeleend had en of ik hem ooit nog terug zou krijgen. Ik bedacht scenario’s dat mijn album was weggegooid met het oude papier of misschien had ik met diegene die hem had geleend ruzie gekregen. T’ja als het een tijdgeleden is weet je het allemaal niet zo precies meer.
Tot gisteren……. Kennissen van mijn ouders gingen verhuizen en vonden mijn oude Poëzie album terug. Nooit gedacht dat ik die ooit nog terug zou zien en uit het laatste versje blijkt dat het 19 jaar terug is dat ik mijn album voor het laatst gezien had!!! Echt zo schattig en ik wist ook niet meer dat er zo veel mensen in geschreven hadden. Het enige wat ik me kon herinneren was het, in mijn ogen, merkwaardige versje wat mijn opa er toentertijd in geschreven had.
Duizend bommen en granaten
Een heel regiment soldaten
Verslind ik liever geheel en al
Als dat ik jou vergeten zal
Ken jij nog een poëzie album versje/rijmpje??
by Chantie on July 30, 2007
Even een paar daagjes rust gehouden.Ik ben vorige week, met al mijn tuinmeubelkussens in mijn handen, over Lars z’n elektrische Mercedes gevallen. Ik was even vergeten dat die op mijn pad stond naar de logeerkamer en brak zowat mijn nek over dat #*&@$ ding!
Omdat de pijn toch wel aanbleef houden ben ik de volgende dag bij de dokter geweest en die kwam tot de conclusie; dat er een scheurtje zit in de spier, die over mijn armgewricht loopt naar mijn schouder en daar kunnen ze niets aan doen jammer genoeg. Het schijnt vanzelf te genezen en hij vermoed dat het na 10 dagen minder pijnlijk zal zijn en met ongeveer 6 weken zou het over zijn. Ik heb in ieder geval pijnstillers gehad en we wachten het af. Maar squashen gaat de eerste 6 weken niet gebeuren helaas.
Nadat dit gebeurt was, bleek ik netjes op het zitvlak terecht gekomen te zijn en merkte ik dat mijn arm het even niet meer deed. Na een paar minuten in de stress gezeten te hebben kwam er weer leven in en nog zonder pijn ook. En omdat het geen pijn meer deed, alleen een raar gevoel, ben ik nog even het laatste stukje van de kamer gaan stofzuigen. Iets wat ik nooit had moeten doen want daarna deed het ECHT zeer!!!
by Chantie on April 8, 2007
by Chantie on January 5, 2007
We hebben de decembermaand overleefd!! Ieder jaar zie ik er weer als een berg tegenop. 3 december is mijn zusje jarig, de 5e de sint, 11 december ik zelf, 18 december mijn schoonzusje en dan hebben we nog de 24e en 25e kerst en de 31e oud en nieuw. Dus ieder weekend bom vol gepland en dan zijn er ook nog een aantal mensen op kraamvisite geweest…. Pfff
Ook merk ik aan mijn logjes op mijn site dat het een erg drukke maand is geweest twee logjes is niets. En dan heb ik het helemaal niet over de bezoekjes en logjes die ik bij andere heb achter gelaten, ik heb al mijn logvriendinnetjes erg verwaarloosd na Lars zijn geboorte. Hoewel ik inspiratie zat heb, ontbreekt me gewoon de tijd. Maar de regelmaat begint er steeds meer in te komen in een leven met Lars. En een nieuw jaar met nieuwe kansen. Mijn voornemens voor het nieuwe jaar zijn; genieten van Lars, gezonder eten en veel loggen.
Happy New-Year dames!!!
Op 11 december ben ik jarig en ik had er dit jaar echt moeite mee om een verlanglijstje te maken. Normaal begon ik altijd al met dingetjes opschrijven voor mijn lijstje in November en ik snapte ook nooit dat andere mensen nooit een cadeautje wisten voor zichzelf als ze jarig waren. Maar dit jaar… Ik denk dat het het komt door Lars, je bent toch meer met hem bezig dan met andere dingen. En ik heb eigenlijk alles wat mijn hartje begeert; een geweldige gezonde zoon, een lieve vriend, een schat van een hond die super op Lars reageert en een gezonde familie… wat wil een mens nog meer?! Maar goed, ben toch maar even gaan na denken en Chant zou Chant niet zijn zonder lijstje ;0) dus voor de liefhebbers, klik op het plaatje en je ziet mijn lijstje… 
